vrijdag 24 april 2026

Traditioneel vuurwerk: Martijn domineert het Jappie Breimer-toernooi


Traditioneel wordt het seizoen bij SC Rijs afgesloten met het Jappie Breimer-toernooi. Een avond waarop de schaker van Rijs strijden voor de titel ‘beste snelschaker van Rijs e.o.’.
Dit keer deed ook de jeugd mee, en dus konden we om kwart over zeven met maar liefst 18 schakers van start. Tien minuten per speler, geen increment… en de koning mag gewoon geslagen worden. Dat belooft altijd spektakel.
In de eerste ronde schoten de favorieten meteen uit de startblokken. Martijn versloeg Chris, Jan won van Jelle en Mick rekende af met Ayelt. Regerend kampioen Douwe begon goed met een overwinning op Trienke en Henk Breimer wist, ondanks een mindere stelling, Kevin alsnog mat te zetten.
Tjitte Pietersma was het snelst klaar: binnen één minuut stond Melle Rienstra mat nadat hij zijn koning liet staan. Hielke de Boer won van Pieter Jelle Flapper en Feike de Boer versloeg nieuwkomer Chiu Yin.




In ronde twee stond meteen een kraker op het programma: Jan tegen Martijn. Martijn trok aan het langste eind en zette daarmee direct een serieuze stap richting de titel. Douwe versloeg Tjitte, Henk gaf een lesje aan Hielke en Mick won van Herman. Jelle wist na een spannende partij Feike te verslaan. Auke en Trienke kwamen remise overeen, net als Chris en Kevin na een interessant eindspel. Ayelt en Chiu Yin pakten hun punten.
In ronde drie troffen Martijn en Douwe elkaar. In een ingewikkeld middenspel creëerde Martijn te veel dreigingen en Douwe ging door zijn tijd. Henk en Mick maakten er chaos van, maar Mick vergat dat hij schaak stond en dat is bij deze spelregels dodelijk. Henk pakte de winst. Jan won van Auke en Jelle versloeg Ayelt, ondanks een remiseaanbod op zet nul. Chris won van Feike en Tjitte nam de leiding bij de jeugd door Hielke te verslaan. Kevin pakte zijn eerste overwinning tegen Trienke en Melle kwam van de nul af.

In de pauze werden de jeugddiploma’s uitgereikt en verschenen de bitterballen op tafel. De jeugd van Rijs is goed bezig en inmiddels al bij stap 3c. De basis zit er stevig in en het positionele spel begint vorm te krijgen.

Na de pauze ging het tempo weer omhoog. In ronde vier denderde de Martijn-trein door: Herman was het volgende slachtoffer. Douwe versloeg Henk en Jan bleef in de achtervolging met een overwinning op Ayelt. Jelle won van Auke, Tjitte bleef bij de jeugd foutloos en Kevin versloeg Hielke. Chris won van Melle en Mick pakte zijn punt tegen Pieter Jelle.
In ronde vijf speelde de jeugd hun laatste ronde. Tjitte was al niet meer te achterhalen en kroonde zich overtuigend tot jeugdkampioen, al moest hij daarvoor nog wel even langs “meester” Henk.
Tjitte Pietersma
Jeugdkampioen Jappie Breimer Toernooi 2026


Hielke werd knap tweede en Feike eindigde als derde. Mooie prestaties van de jeugd.

Bij de senioren bleef Martijn ongenaakbaar en versloeg Jelle met twee brutale vrijpionnen. Jan won van Douwe en bleef in de race voor plek twee. Chris won van Mick nadat die het verkeerde pionnetje pakte, kan gebeuren Mick. Kevin versloeg Herman en Auke pakte een punt tegen Ayelt.
In de laatste ronde was de spanning er voor de titel eigenlijk al af. Martijn had genoeg aan een remise, maar besloot het in stijl af te maken en versloeg Henk. Met een perfecte score van 6 uit 6 was hij de onbetwiste kampioen van de avond.

Achter hem werd het nog spannend. Jan speelde voor plek twee, maar liet tegen Mick een stuk instaan en dat werd genadeloos afgestraft. Mick won. Kevin eindigde met een sterke eindsprint naast Chris, die van Jelle won. Herman pakte nog een punt tegen Douwe en Trienke versloeg Ayelt.
Omdat Chris en Kevin gelijk eindigden, moest een barrage beslissen wie tweede werd.
De spelers verzamelden zich rond het bord en kregen waar voor hun geld. In een chaotische en spectaculaire partij trok Chris uiteindelijk aan het langste eind door, geheel in stijl van de avond, de koning van Kevin van het bord te slaan. Chris werd tweede.



Martijn van Duijn
winnaar Jappie Breimer-Toernooi 2026 en 
Bondsbokaal beste externe speler seizoen 2025-2026.



Martijn mocht niet één, maar twee prijzen in ontvangst nemen. Naast zijn dominante overwinning in het snelschaaktoernooi kreeg hij ook de bondsbokaal voor beste externe speler van het seizoen. Een terechte beloning voor een ijzersterk jaar waarin hij keer op keer het verschil maakte.

Chris Draijer clubkampioen 2025-2026 (19x)

2e  Herman Beks                     3e  Jan Brinkman



En dan Chris Draijer. Alsof het nog niet genoeg was, schreef hij dit seizoen opnieuw geschiedenis. Met 15½ punt uit 23 partijen werd hij voor de 19e keer clubkampioen van SC Rijs. Een getal dat bijna niet meer normaal voelt. Jarenlange klasse.
Achter hem eindigde Herman Beks op een knappe tweede plaats met 15 uit 22, op de voet gevolgd door Jan Brinkman met 14½ uit 22. Drie spelers die het hele seizoen het niveau bepaalden en elkaar geen moment loslieten.
Het typeert het seizoen van Rijs: spanning bovenin, strijd op ieder bord en spelers die elkaar beter maken.
 
Met dit toernooi komt er een einde aan een prachtig schaakseizoen. Een seizoen waar van alles in zat.

Op 8 mei komen we nog één keer samen in Hotel Jans om het seizoen gezamenlijk af te sluiten. Daarna gaat het bord even dicht.
Tot na de zomer. 


Verslag Kevin Schouten



 

Foto's Jappie Breimer Toernooi 2026

 

 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 




 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

vrijdag 17 april 2026

SC Rijs 2 kampioen na ruime zege op Mid Fryslân 5!

Op 17 april, de laatste externe speelronde, was het zover. Rijs 2 mocht het opnemen tegen Mid Fryslân 5. Een gelijkspel was al genoeg voor de titel en op papier hadden we op ieder bord een voordeel. De vraag was vooral: konden we de bittere nasmaak van vorige week wegspoelen?

Bord 1: Herman Beks (1808)    - Sipke Bosma (1508) 
Bord 2: Kevin Schouten (1797) -  Dani
ël Hobo (1556)
Bord
3: 
Ayelt van Zuiden (1717) - Lars van der Wal (0)
Bord 4: Mick Schouten (1592) – Ton Timmermans (0)




Op bord 4 speelde Mick Schouten opnieuw een ijzersterke partij. In een Italiaanse opening ging het al vroeg mis voor Ton Timmermans met een onnauwkeurige damezet naar e7. Mick greep meteen het initiatief, won tempo én dreigingen en had na zeven zetten al een stuk te pakken. Daarmee zat Rijs direct comfortabel in de wedstrijd. Even later volgden er nog wat pionnen en toen Mick kon afwikkelen naar een gewonnen eindspel, vond zijn tegenstander het wel mooi geweest. 1-0.


Ayelt van Zuiden trof op bord 3 de 12-jarige Lars van der Wal, een opstormend talent. In de opening zag het er allesbehalve goed uit voor Ayelt. Hij ging mee in de Ponziani en verloor een paard, terwijl hij ook nog eens een half uur minder op de klok had. Maar goed, het blijft Ayelt. Die verzint wel wat. Toen de verslaggever een kwartier later terugkwam, stond Ayelt ineens een kwaliteit en drie pionnen voor. Lars had ergens een sterke voortzetting gemist en Ayelt sloeg genadeloos toe. Onder druk moest Lars gaan offeren, maar dat pakte verkeerd uit. Ayelt ruilde koelbloedig af en toen er ook nog matdreiging bij kwam kijken, gaf Lars op. 2-0 voor Rijs en daarmee waren we officieel kampioen!

(en van Lars gaan we nog veel horen.)


Dan bord 2. Kevin Schouten opende met d4 tegen Daniël Hobo, die al vroeg in een openingsvalletje trapte. Twee pionnen gingen verloren en ontwikkelen werd een probleem. Kevin bouwde rustig verder, ruilde af en kwam in een toreneindspel met twee vrijpionnen. Toen duidelijk werd dat Mick en Ayelt al hadden gewonnen, bood Kevin remise aan, het kampioenschap was immers binnen. Daniël weigerde, dus werd er nog even doorgespeeld. Kevin schoof zijn vrijpionnen nauwkeurig naar voren en nog voordat ze promoveerden, gaf Daniël op. 3-0.


Op bord 1 mocht Herman Beks het afmaken tegen Sipke Bosma. In een Siciliaan ontketende Herman een verwoestende pionnenstorm op de koningsvleugel. Sipke schrok daar zo van dat hij zijn koning terug het centrum in stuurde. Het gevolg: open lijnen en oprukkende vrijpionnen voor Herman. Hij won een paard en leek de partij naar zich toe te trekken. 4-0? Niet helemaal. Sipke vocht terug met een eigen vrijpion en wist met zijn dame te infiltreren. Er ontstond een bizarre stelling waarin Herman wel de dames kon ruilen, maar dan een niet te stoppen pion moest toelaten. Hij probeerde nog alles, maar het zat er niet meer in. Remise.

Eindstand: 3½ - ½. De klok is binnen. Kampioen.

 

Ook intern gebeurde er nog genoeg.


Henk Breimer had zwart tegen Auke Wouda en koos voor de Hollandse verdediging. Hij ging er vol in en wist in een gelijk middenspel langzaam te infiltreren met dame en loper. Auke probeerde de dames te ruilen, maar miste een venijnige penning. Na een korte kreet mocht hij zijn dame inleveren en was het direct klaar.


Jan Brinkman nam het op tegen Chris Draijer in een Ruy Lopez. Lange tijd ging het gelijk op, maar beide spelers verlieten al snel de theorie en zochten de aanval. Chris dacht een valletje te zetten, maar Jan had verder gerekend. Het resultaat: stukverlies voor Chris. En dan weet Jan wel hoe laat het is. Het eindspel werd netjes afgemaakt en Chris gaf op.


Martijn van Duijn kreeg met wit tegen Trienke Wijmenga opnieuw de Ponziani op het bord. Martijn kwam goed uit de opening en leek op weg naar een vertrouwd positioneel middenspel. Maar deze partij had een ander einde in gedachten. Terwijl Martijn met mat dreigde, had Trienke zelf ook een dreiging klaarstaan. Eén moment van onoplettendheid en het was omgedraaid: Trienke zette mat. Een verrassend en spectaculair slot van de avond.

 

Volgende week komen we nog één keer samen voor het jaarlijkse Jappie Breimer-toernooi. Dan gaan de remmen eraf en wordt er gestreden om de titel: beste snelschaker van Rijs en omstreken.

Tot volgende week!


Verslag:  Kevin Schouten

 





Een verassend en spectaculair slot van de avond!




Een verassend en spectaculair slot van de avond!


Henk Breimer had zwart tegen Auke Wouda en koos voor de Hollandse verdediging. Hij ging er vol in en wist in een gelijk middenspel langzaam te infiltreren met dame en loper. Auke probeerde de dames te ruilen, maar miste een venijnige penning. Na een korte kreet mocht hij zijn dame inleveren en was het direct klaar.


Jan Brinkman nam het op tegen Chris Draijer in een Ruy Lopez. Lange tijd ging het gelijk op, maar beide spelers verlieten al snel de theorie en zochten de aanval. Chris dacht een valletje te zetten, maar Jan had verder gerekend. Het resultaat: stukverlies voor Chris. En dan weet Jan wel hoe laat het is. Het eindspel werd netjes afgemaakt en Chris gaf op.


Martijn van Duijn kreeg met wit tegen Trienke Wijmenga opnieuw de Ponziani op het bord. Martijn kwam goed uit de opening en leek op weg naar een vertrouwd positioneel middenspel. Maar deze partij had een ander einde in gedachten. Terwijl Martijn met mat dreigde, had Trienke zelf ook een dreiging klaarstaan. Eén moment van onoplettendheid en het was omgedraaid: Trienke zette mat. Een verrassend en spectaculair slot van de avond.

 

Volgende week komen we nog één keer samen voor het jaarlijkse Jappie Breimer-toernooi. Dan gaan de remmen eraf en wordt er gestreden om de titel: beste snelschaker van Rijs en omstreken.

Tot volgende week!



Verslag:  Kevin Schouten





vrijdag 10 april 2026

Rijs 1 slaagde er niet in Lemmer 1 te verslaan; Lemmer 1 kampioen!

 De avond waar we al weken naar uitkeken was er dan eindelijk. Onze vrienden, en tegelijk tegenstanders, uit Lemmer kwamen op bezoek voor de titelstrijd. Beide teams moesten winnen om zeker te zijn van het kampioenschap. Op bijna ieder bord waren de ratingverschillen klein en leken de spelers aan elkaar gewaagd. De grote vraag: wie hield de zenuwen het best in bedwang?

 

Bord 1: Jan Holtrop (1900)    – Martijn van Duijn (1877)
Bord 2: Chris Draijer (1793)  – Maarten Breimer (1733)
Bord 3: Leon van den Elshout (1771)  – Jelle Jeltema (1793)
Bord 4: Jan Brinkman (1787   – Frank Beene Frankema (1852)

Na het openingswoord van Jan Brinkman werd het startschot gegeven.

Jan zelf opende op bord 4 met e4 en Pf3, waarna Frank Frankema de partij al snel richting een vierpaardenspel stuurde. Jan sloeg vroeg toe in het centrum met d4, maar zijn tegenstander gaf geen krimp. Beide spelers kregen een dubbele pion en na een reeks afruilen ontstond er een stelling waarin vooral werd afgetast. Een partij waarin de blikken regelmatig naar de andere borden gingen.


Naast hen zat Jelle Jeltema tegenover Leon van den Elshout. Leon opende met d4 en c4, waarop Jelle de Slavische verdediging koos. In eerste instantie leek er weinig aan de hand, maar Leon wist een pion te winnen en drukte daarna door in het centrum. Twee gevaarlijke pionnen verschenen diep op Jelles helft. De stelling begon te kraken. Uiteindelijk werd Jelle gedwongen een stuk te geven om erger te voorkomen. Lemmer deelde de eerste klap uit.

Met die tussenstand werd de druk op de topborden meteen voelbaar. Als Jan remise zou spelen en Jelle zou verliezen, moesten Chris en Martijn allebei winnen voor het kampioenschap.



Chris Draijer trof op bord 2 Maarten Breimer, die de laatste tijd in vorm is. Maarten liet Chris een groot centrum opbouwen met e4, d4 en c4, maar loerde op het juiste moment om terug te slaan met een loper op B6. Beide spelers hielden hun koning lang in het midden en de spanning bleef op het bord. Toen de eerste echte ruilen kwamen, koos Chris voor een korte rokade en Maarten voor lang. Twee koningen aan verschillende kanten, maar nog steeds zonder duidelijke doorbraak.



Op bord 1 speelden de twee sterkste spelers tegen elkaar. Het werd een Siciliaan waarin Jan Holtrop koos voor de Grand Prix Attack met f4. Martijn van Duijn ruilde al vroeg de dames en kreeg langzaam een positioneel voordeel. Hij bouwde dat keurig uit en kwam een pion voor. Maar toen volgde een slim “offer” van Holtrop, waarna lopers van ongelijke kleur op het bord kwamen. Opeens rook het naar remise. En dat was precies wat Rijs níet kon gebruiken.

Ondertussen besloten Jan Brinkman en Frank dat remise het logische resultaat was op bord 4. Daarmee kwam Lemmer stevig in het zadel. Leon stond gewonnen tegen Jelle en de klok werkte ook nog eens in zijn voordeel. Jelle probeerde nog iets te forceren met een loperoffer op h3, maar Leon bleef koel. Uiteindelijk ging Jelle door de vlag en stond Lemmer op voorsprong.

De opdracht werd ineens keihard: Chris en Martijn móésten winnen.

Maar het bord vertelde een ander verhaal. Martijn zat in een eindspel dat onmogelijk leek te winnen, en bij Chris was de stelling inmiddels ook afgevlakt. Toch probeerde Chris er nog iets van te maken, dapper, maar riskant. En juist daar ging het mis. Hij liet een loper instaan en Maarten greep zijn kans zonder twijfel. Dat was beslissend. Chris gaf op.

Daarmee was het voorbij. Lemmer was niet meer in te halen.

Martijn en Jan speelden hun partij uit naar remise, en wij moesten erkennen wat al langzaam duidelijk was geworden: Lemmer was kampioen.

Een harde avond.

Maar ook zo’n avond die blijft hangen. Want was het ontzettend spannend.

De nazit in hotel Jans was ook erg gezellig met de heren uit Lemmer en wij wensen hen veel succes volgend jaar in de eerste klasse!



Intern werd er ook nog gespeeld aan drie borden.



Auke Wouda, die de laatste tijd knap presteert, had de witte stukken tegen Herman Beks. Auke opende met Pf3, waarop Herman meteen het centrum in beslag nam. Het werd al snel echt houthakken. Na een half uur was bijna al het materiaal verdwenen en resteerde een gelijk eindspel. Daar wist Herman ergens een pionnetje te winnen en vanaf dat moment drukte hij door. In het late eindspel moest Auke uiteindelijk opgeven en ging Herman er met de winst vandoor.



Mick Schouten nam het op tegen Henk Breimer en schoof door in de Franse verdediging van Henk. Dat leverde Mick een zwakke pion op d4 op, waarna hij zijn kansen zocht op de koningsvleugel. Henk sloeg echter toe in het middenspel en won een kwaliteit. Later gaf hij die kwaliteit weer terug om af te wikkelen naar een gewonnen eindspel. Mick zag genoeg en gaf op voordat Henk het technisch afmaakte.


Dan nog Kevin Schouten tegen Trienke Wijmenga. Kevin opende met d4 en na een symmetrisch antwoord van Trienke begon het manoeuvreren. Beide spelers lieten in de opening kansen liggen, maar uiteindelijk was het Kevin die toesloeg. Trienke sloot haar loper op en dat werd haar fataal. Kevin ruilde af naar een eindspel waarin hij een stuk voor stond en toen hij ook nog een toren won, was het snel gedaan.


Verslag Kevin Schouten

 


25e ronde - 10 april 2026 : Auke en Herman hakten er op los

 



Intern werd er ook nog gespeeld aan drie borden.



Auke Wouda, die de laatste tijd knap presteert, had de witte stukken tegen Herman Beks. Auke opende met Pf3, waarop Herman meteen het centrum in beslag nam. Het werd al snel echt houthakken. Na een half uur was bijna al het materiaal verdwenen en resteerde een gelijk eindspel. Daar wist Herman ergens een pionnetje te winnen en vanaf dat moment drukte hij door. In het late eindspel moest Auke uiteindelijk opgeven en ging Herman er met de winst vandoor.



Mick Schouten nam het op tegen Henk Breimer en schoof door in de Franse verdediging van Henk. Dat leverde Mick een zwakke pion op d4 op, waarna hij zijn kansen zocht op de koningsvleugel. Henk sloeg echter toe in het middenspel en won een kwaliteit. Later gaf hij die kwaliteit weer terug om af te wikkelen naar een gewonnen eindspel. Mick zag genoeg en gaf op voordat Henk het technisch afmaakte.


Dan nog Kevin Schouten tegen Trienke Wijmenga. Kevin opende met d4 en na een symmetrisch antwoord van Trienke begon het manoeuvreren. Beide spelers lieten in de opening kansen liggen, maar uiteindelijk was het Kevin die toesloeg. Trienke sloot haar loper op en dat werd haar fataal. Kevin ruilde af naar een eindspel waarin hij een stuk voor stond en toen hij ook nog een toren won, was het snel gedaan.


Verslag Kevin Schouten