-

zaterdag 7 november 2026

Voor ronde 8 Interne competitie slechts 2 partijen

vrijdag 30 oktober 2026

Martijn accepteerde remise met nog maar vier seconden op de klok!

Met tien man was het gelukkig niet nodig om simultaan te spelen en konden we rond tien voor acht beginnen.

Ik speelde zelf met de witte stukken tegen Douwe Tjerkstra, die ik tot op dat moment nog niet één keer had verslagen in een klassieke partij.

En dat begon zo langzamerhand toch een beetje vervelend te worden.

Ik opende met d4 en kon al snel het volledige centrum in beslag nemen. Douwe speelt graag met zijn lopers op b7 en g7, maar dit kostte hem een aantal tempi, waardoor ik een aanval kon opzetten tegen zijn gerokeerde koning.

Ik kreeg een positioneel voordeel en toen Douwe na een korte combinatie zijn dame moest inleveren, was het klaar. Ik won. En daarmee was ik eindelijk verlost van het feit dat ik nog nooit een klassieke partij van Douwe had gewonnen.

Naast ons zaten Cornelis en Bastiaan, die ondertussen in een Siciliaanse verdediging behoorlijk tekeer gingen. Door een openingsfoutje van Cornelis kon Bastiaan met een dubbele aanval een stuk winnen. Maar Cornelis gaf zich niet zomaar gewonnen. Hij begon zijn stukken positioneel te verbeteren en even leek het er zelfs op dat hij weer wat initiatief terugkreeg. Bastiaan wist echter op tijd door te drukken. Cornelis overzag dat zijn achterste rij zwak was en liet de dame van Bastiaan daar binnenkomen. Schaakmat.

Een mooie overwinning voor Bastiaan, al heeft Cornelis zich na zijn vroege stukverlies nog behoorlijk verweerd.

Ook de nummers één en twee van de competitie, Herman en Chris, mochten deze avond tegen elkaar aantreden.

Chris koos voor de Franse verdediging en na wat afruilen in het centrum speelde hij ...Pc6 in plaats van het gebruikelijke ...c6. Op die manier probeert zwart toch nog een beetje uit de symmetrie te komen. Herman koos voor een lange rokade en zocht spel op de koningsvleugel van Chris. Chris wist vervolgens een paard van Herman vast te pennen aan een toren. Alleen was Herman even vergeten dat die toren daar stond. Hij bewoog zijn paard en verloor meteen een kwaliteit.

Chris weet daar natuurlijk wel raad mee. Hij kon rustig afruilen naar een gewonnen stelling en trok de partij uiteindelijk naar zich toe. Daarmee verloor Herman zijn eerste partij van het seizoen.

Mijn broeder Mick speelde met de zwarte stukken tegen onze voorzitter Ayelt van Zuiden.

Ze kwamen in een Pirc-verdediging terecht, waarin Mick behoorlijk veel ruimte weggaf door niet ...e5 te spelen. Hierdoor werd de stelling van Ayelt steeds beter. Ik besloot ondertussen even naar het hotel te gaan om wat te drinken. En daar ben ik iets langer blijven hangen dan gepland.

Toen ik vertrok, stond Ayelt wel iets beter, maar was er voor Mick nog niet zo veel aan de hand.

Toen ik terugkwam, stond Mick compleet verloren.

Nu is het misschien wel noemenswaardig dat ik niet vijf minuten, maar ongeveer vijftig minuten weg ben geweest. Maar goed. In die tijd kan blijkbaar een hoop gebeuren. Nog opvallender was dat Ayelt vervolgens een pion niet met schaak sloeg. Daarmee gaf hij een groot deel van zijn voordeel weg, al had hij nog steeds de betere stelling. Even later bood Ayelt remise aan. Een aanbod dat Mick uiteraard accepteerde. Hij moest bijna wel.

En dan de partij van de avond.

Trienke tegen Martijn.

Want hier werd het al op zet twee bijzonder.

Trienke opende met c4 en e4. Een opening die blijkbaar de Whale heet.

Volgens Martijn staat deze opening bekend om haar trage en logge karakter, vandaar de naam.

Bron: Martijn van Duijn.

Ik heb géén mening over de opening.

Maar goed, er moest ook nog geschaakt worden.

Martijn kwam beter uit de opening. Hij kreeg voordeel en bezorgde Trienke een behoorlijk gehavende pionnenstructuur, met dubbelpionnen en een koning op f7. Toen Martijn echter lang rokeerde en de boel op de koningsvleugel dichtschoof, was duidelijk dat zijn voordeel grotendeels was verdwenen. Sterker nog, hij gaf Trienke ook nog eens spel op de damevleugel en moest nu zelf beginnen op te passen.

Met oprukkende pionnen zette Trienke een flinke koningsaanval op en kreeg daarmee een behoorlijk voordeel. En toen begon de tijd een rol te spelen. Of beter gezegd: het gebrek aan tijd.

Het is moeilijk uit te drukken hoeveel tijdnood beide spelers hadden, dus ik zal het kort houden.

Allebei minder dan één minuut.

Dan wordt nauwkeurig schaken natuurlijk een bijzonder lastige opgave. Trienke besloot uiteindelijk maar remise aan te bieden. Martijn accepteerde met nog maar vier seconden op zijn klok.

Knap gespeeld, Trienke!

En daarmee zat er weer een mooie schaakavond op. Volgende week spelen beide teams een externe wedstrijd thuis. Dan wordt het dus weer volle bak in de tuinzaal.

Tot dan!

Verslag Kevin Schouten

zondag 25 oktober 2026

Kliffenschaaktoernooi 2027

zaterdag 24 oktober 2026

Uitslagen ronde 6 - 23 oktober 2026

vrijdag 16 oktober 2026

Uitslagen Ronde 5 op 16 oktober 2026

vrijdag 9 oktober 2026

Herman Beks in vorm met twee vlijmscherpe lopers!

Een regenachtig avondje…

Op 9 oktober heeft schaakclub Rijs maar weer eens laten zien hoe ontzettend modern we zijn.

Omdat Mick deze avond niet aanwezig kon zijn, maar wél tijd had om een partij te spelen, kwam hij met het verzoek om online tegen iemand van de club te schaken.

Trienke ging hiermee akkoord en speelde daarom een simultaan. Tegen Cornelis op het bord en tegen Mick op de laptop.

Tegen Cornelis was het vrij vroeg klaar. Na een Spaanse opening offerde Trienke haar loper op h3. Cornelis vertrouwde het offer niet en Trienke won daardoor een schone pion.

Tegen Mick kwam ze eveneens erg goed uit de opening. Mick was na zijn Weense opening wat gretig en wilde zo graag een centrumpion winnen dat hij vergat dat Trienke nog een tussenschaakje had.

Ze won daarmee een schoon stuk en zat dus bijzonder comfortabel achter haar laptop. Maar goed, Mick heeft deze week wel eerder achtergestaan. En we weten allemaal hoe dat afliep.

Mick bleef voorzichtig spelen en probeerde vooral te voorkomen dat Trienke stukken kon afruilen. Toen Trienke iets te veel ruimte weggaf op de koningsvleugel, sloeg hij toe. Met schaak won hij een toren en ineens stond hij een kwaliteit voor. Vervolgens probeerde hij op de damevleugel een pion te promoveren. Het kostte Trienke uiteindelijk te veel tijd om dit allemaal tegen te houden.

Zonde voor Trienke, die vanavond erg sterk speelde en lange tijd op weg leek naar twee overwinningen.

Nu moet ik als verslaggever weer eens iets toegeven.

Ik was deze avond niet bijzonder aanwezig.

Tenminste, ik was natuurlijk wel in de tuinzaal, maar met mijn aandacht zat ik vooral bij mijn eigen partij. Daar gebeurde nogal wat en ik besloot daarom iets minder op de andere borden te letten.

Dat heeft zo zijn gevolgen.

Even later wist ze met meerdere stukken binnen te dringen en toen haar paard ook nog eens vreemde sprongen begon te maken in de stelling van Cornelis, vond hij het welletjes.

1-0 voor Trienke.

Mick won.

Zo heb ik werkelijk geen idee wat Henk en Bastiaan allemaal hebben uitgespookt. Het enige wat mij is bijgebleven, is dat Bastiaan op zet 2 al ...f5 speelde. Hij vertelde dat dit het Colorado-gambiet heette. Maar ik vind eigenlijk dat zoiets helemaal geen naam mag hebben. Meer informatie kan ik daarom helaas niet leveren. Dat heeft twee redenen.

Ten eerste heb ik niet verder gekeken. En ten tweede wilde ik ook helemaal niet verder naar deze opening kijken.

Henk won.

De partij tussen Douwe en Chris begon met d4, e5 het Englund-Gambiet. Douwe nam de pion niet en speelde e3. In het middenspel won Chris een pion. Hij kon deze voorsprong lang vasthouden.

In het eindspel kwam Douwe met een paardoffer waarna hij de verloren pion heroverde.

Echter de toren van Chris kwam op de 2e lijn en viel de randpion op a2 aan, welke niet meer te verdedigen was, waarna de partij in Chris zijn voordeel eindigde.

Jelle Jeltema was ook weer eens aanwezig.

En dat betekent doorgaans dat minstens één persoon in de tuinzaal een bijzonder taaie avond tegemoetgaat. Dit keer was dat Sjors Boersma.

Na een symmetrische Engelse opening kreeg Jelle twee open lijnen op de b- en c-lijn.

Toen ik zag wat voor positioneel voordeel Jelle inmiddels had opgebouwd, dacht ik dat het niet heel lang meer zou duren. Toch bleef Sjors goed tegenstand bieden. Maar uiteindelijk werd de druk te

groot. Jelle wist met zijn torens en dame binnen te dringen en Sjors moest opgeven.

Een keurige overwinning van Jelle.

Zoals ik al eerder zei, speelde ik zelf een interessante partij tegen Ayelt.

Tegen Ayelt spelen is voor mij altijd bijzonder.

Ik speel dan namelijk tegen de persoon door wie ik überhaupt op schaken ben gegaan.

Bovendien is hij degene die mij het spelletje voor een groot deel heeft geleerd. En toch verschillen onze speelstijlen enorm. Waar ik meestal naar positioneel spel zoek, probeert Ayelt al vroeg complicaties op het bord te krijgen. En dat werd ook deze partij weer duidelijk.

Het werd een doorgeschoven Caro-Kann. Daar voel ik me natuurlijk wel in thuis. Nadat ik mijn c-pion had

afgeruild tegen zijn d-pion, werd de pion op e5 het doelwit. Eigenlijk draaide de hele partij vervolgens om die ene pion.

Nadat we allebei hadden gerokeerd, maakte Ayelt een fout waardoor ik de e5-pion kon winnen.

Maar goed, daar zouden natuurlijk weer die complicaties komen waar Ayelt zo graag naar op

zoek is. Ik moest dus nog wel even opletten. Toen mijn stelling eenmaal veilig was, kon het grote

afruilen beginnen. Ondertussen wist ik ook nog een stuk te winnen en even later sloot ik zelfs een toren van Ayelt op.

Uiteindelijk mocht ik na 58 zetten mijn oude leermeester schaakmat zetten.

Een mooie partij!

En dan tot slot de partij tussen de nummers één en twee.

Herman Beks tegen Martijn van Duijn.

Het werd een Siciliaanse partij waarin Martijn al vroeg spel zocht op de koningsvleugel van Herman. Herman deed geen gekke dingen en liet zich voorlopig niet overrompelen.

Ook van deze partij heb ik helaas een flinke hap gemist, maar in de nazit kreeg ik te horen dat Martijn in het middenspel veel beter kwam te staan. Hij won zelfs de dame van Herman tegen een toren en een loper.

Je zou zeggen: dan is het wel klaar.

Maar tegen Herman moet je blijven oppassen. Met twee vlijmscherpe lopers begon hij de koning van Martijn steeds verder af te snijden. Zijn laatste stuk, een toren, kwam er ook nog eens bij kijken.

En ineens ging Martijn schaakmat. Herman had gewonnen.

Wat een ontknoping!

Daarmee gaat Herman nu aan kop met een perfecte score van 4 uit 4.

Daarachter volgen Mick, Martijn, Chris en Kevin.

Tot volgende week!

Verslag: Kevin Schouten

woensdag 7 oktober 2026

Eerste ronde gered door blunders, Westergoo - Rijs 1 eindstand 2:2!

Op 6 oktober stond voor Rijs 1 een externe wedstrijd tegen Westergoo op het programma.

Na het mooie resultaat van Rijs 2 tegen ODI was het aan ons om dat voort te zetten.

Martijn van Duijn kwam met de bus naar Sneek en voordat we vertrokken, keken we met zijn drieën nog even kort naar een variant van het Siciliaans. Je weet maar nooit.

Daarna gingen we richting Bolsward, waar we Herman Beks troffen. Na kort overleg pasten we nog een klein trucje toe wat betreft de bordindeling en toen mochten we beginnen:

Bord 1: Martijn van Duijn – Gerrit van Oostrum
Bord 2: Mick Schouten – Rein Zeinstra
Bord 3: Kevin Schouten – Harm-Jan Dijkstra
Bord 4: Herman Beks – Tjesse Bottema

Zelf speelde ik voor het eerst een klassieke partij tegen mijn tegenstander. Best bijzonder, want ik speel ook bij Westergoo in de interne competitie.

Ik wist bovendien dat Harm-Jan op bord 3 een behoorlijk ongunstige tegenstander was. Zijn rating doet namelijk vermoeden dat hij minder goed is dan zijn daadwerkelijke speelsterkte.

Maar goed. Ik had er zin in.

Ik opende met d4 en we kwamen in een wat onbekendere opening terecht, waarin ik met mijn pionnen op de koningsvleugel de witte loper van mijn tegenstander over het bord joeg.

Nadat ik mijn stukken had ontwikkeld en had gerokeerd, besloot ik verder te gaan met de normale plannen die bij mijn opening hoorden: het paard op f6 wegjagen en het centrum

openbreken. Ik speelde g5. En toen deed Harm-Jan iets wat ik nog nooit eerder had gezien.

Hij liet zijn paard gewoon staan en speelde zijn dame naar a5.

Ik begreep natuurlijk ook wel dat hij niet per ongeluk een paard cadeau deed. Maar na even rekenen besloot ik hem toch maar te pakken. Kom maar op dan.

Ik had rekening gehouden met de storm die vervolgens rond mijn koning zou losbarsten en aanvankelijk leek alles ook precies te passen. In mijn voordeel zelfs.

Harm-Jan kwam vervolgens ook nog even met zijn loper buurten en ik besloot mijn paard terug te offeren om wat ruimte te creëren. Dat was simpelweg fout. Harm-Jan kon met zijn paard de pion voor mijn gerokeerde koning slaan en viel daarmee tegelijkertijd mijn dame aan.

En precies toen ik eindelijk dacht dat híj een verkeerde zet had gedaan, maakte ik zelf de definitieve blunder. Ik zou mat gaan of mijn dame verliezen.

Daar baalde ik ontzettend van. Toch kon ik de romantische speelstijl van Harm-Jan wel waarderen. Het was allesbehalve een saaie partij en ik zal kijken of we hem op de site kunnen plaatsen.

Goed gespeeld, Harm-Jan.

Gelukkig was ik niet de enige die moest schaken.

Niet veel later was Martijn klaar.

Hij speelde met de witte stukken tegen Gerrit van Oostrum en dat betekende dat Martijn van tevoren al wist dat hij een taaie kluif zou krijgen.

Het grappige was alleen dat precies het korte variantje waar we eerder die avond bij mij thuis nog naar hadden gekeken daadwerkelijk op het bord verscheen.

Dat is pas voorbereiding.

Martijn kreeg zowaar een mooie stelling met initiatief. Gerrit had zijn stukken wat passief staan, maar leek zich daar niet bijzonder druk om te maken. En terecht want Gerrit schuif je niet zomaar even van het bord.

Nadat Martijn een paardvorkje van Gerrit had gemist, begon de stelling toch echt af te vlakken richting remise. De heren ruilden de dames van het bord en daarmee was het eerste halve puntje binnen.

Klasse, Martijn.

Mijn ogen gingen vervolgens richting bord 4.

Daar stond Herman beter tegen Tjesse Bottema en begon bij mij toch voorzichtig het vertrouwen terug te keren.

Herman speelde met de zwarte stukken en kreeg een Pirc op het bord. Hij liet zijn tegenstander aanvankelijk het spel maken en wist op het juiste moment open te breken.

Uiteindelijk had Herman niet alleen het initiatief, maar ook ruimtelijk voordeel en meerdere stukken gericht op de niet al te veilige koning van Tjesse.

Ik besloot ondertussen even naar beneden te gaan om wat drinken te halen. Toen ik terugkwam, had Herman een stuk geblunderd. Misschien moet ik voortaan gewoon boven blijven.

Ondertussen stond Mick ook minder en begon de avond er ineens een stuk treuriger uit te zien.

Ik besloot maar weer naar beneden te gaan.

Blijkbaar werkte dat deze keer wél, want toen ik later weer een blik op het bord wierp, had Herman zowaar remise weten te pakken!Knap gedaan.

En daarmee was er nog één partij bezig.

Mick op bord 2.

De opdracht was inmiddels vrij eenvoudig: winnen.

Dan zouden we er nog een 2-2 uit kunnen slepen.

Ook Mick had een Pirc op het bord gekregen en kwam prima uit de opening. Lange tijd leek er een redelijk evenwichtig middenspel te staan, maar ergens wist Rein een kwaliteit van Mick te winnen. En dus stond Mick minder. Maar hij ploeterde door. Zijn tegenstander moest het nog wel even afmaken. En Mick wacht wel.

Beneden werd ondertussen over de partij gesproken. De meesten waren het er wel over eens:

Mick zou deze partij waarschijnlijk verliezen. En eerlijk gezegd was ik het daarmee eens. Toch zei ik nog: “Ik ken hem een klein beetje en ik weet gewoon dat hij er alles aan gaat doen om het zijn tegenstander zo lastig mogelijk te maken.”

Even later gingen we met zijn allen weer naar boven om te kijken. Mick had zijn kwaliteit terug.

En stond een pion voor. Hij had zich volledig teruggevochten. Nu moest hij het alleen nog afmaken. Alleen hadden beide spelers inmiddels minder dan vijf minuten op de klok. Mick bleef lange tijd nauwkeurig spelen, terwijl Rein wanhopig naar tegenspel zocht.

Toen Rein probeerde de koning van Mick open te breken, reageerde Mick alleen compleet verkeerd.

Als Rein nu met schaak afruilde, verloor Mick een toren.

Maar Rein zag het niet, sterker nog: hij bewoog zijn toren. En daarmee blunderde hij zelf zijn dame.

Wat is dit voor partij?

Mick hoefde niet nog een keer uit de dood op te staan. De partij was voorbij.

0-1.

En daarmee:

Westergoo 2 – Rijs 1: 2-2

Verslag Kevin Schouten

maandag 5 oktober 2026

Rijs 2 begint het schaakseizoen met een mooie zege op ODI

zaterdag 3 oktober 2026

De strijd tussen sommige schakers begon deze dag al ver voordat de klok überhaupt was ingedrukt.

Speciale editie schaakavond van…… 2 oktober!!

Zo, vandaag een speciale editie!

Want we hadden een speciale avond op 2 oktober.

De strijd tussen sommige schakers begon deze dag al ver voordat de klok überhaupt was ingedrukt. Toen de indeling bekend was en ik zag dat ik vandaag tegen broer Mick mocht spelen, verscheen er al snel een bericht van hem in de groepsapp:

“Zet maar alvast 0-1 neer.”

Terwijl de partijen bij Rijs meestal rond 20.00 uur beginnen, was deze strijd dus al om 18.07 uur losgebarsten.

Ik besloot de hulp in te schakelen van meester-oorlogsstrateeg Sun Tzu: “Never interrupt your enemy when he’s making a mistake.”

De psychologische oorlogsvoering werd vervolgens aan de eettafel vrolijk voortgezet…

Straks meer over onze partij. Want deze avond bracht nog veel meer.

Zo was Sjors Boersma jarig en trakteerde hij ons op bitterballen.

Sjors, bedankt. En mogen er nog vele jaren volgen! Gefeliciteerd hè.

Toen was het toch echt 20.00 uur en moest er ook nog geschaakt worden. We zaten ditmaal alleen met een probleempje: een oneven aantal schakers.

Gelukkig was daar Ayelt van Zuiden.

Hij opperde het heldhaftige idee om simultaan te spelen tegen Martijn én Chris. En dat ook nog eens met de zwarte stukken. Kijk. Dan durf je.

Tegen Martijn ging Ayelt redelijk vroeg de mist in. Een batterij van dame en loper keek naar de f7-pion van Ayelt, terwijl de dame ook zijn opgesloten toren aanviel. Ayelt koos zijn toren boven de rokade, maar Martijn had de schade al toegebracht.

Ayelt ploeterde dapper door en offerde voor de sier ook nog even zijn dame.

Dat kon helaas nét niet. ;)

Tegen Chris liet Ayelt zich zeker niet overrompelen. In de opening ging het lange tijd gelijk op en Ayelt leek een gelijkwaardig middenspel te kunnen krijgen. Chris trapte zelfs nog bijna in een trucje.

Maar toen het eindspel eenmaal was aangebroken, was het voor Ayelt niet meer te houden.

Hij sloot de avond dus af met twee nullen. Maar wél met een welverdiende heldenstatus.

Bastiaan Wassing opende met de witte stukken tegen Trienke Wijmenga, die er een Russische partij van maakte, ook wel de Petrov genoemd.

Bastiaan wist niet helemaal hoe hij hiermee om moest gaan en verloor na de opening een stuk.

Je zou zeggen: dan is het voor Trienke wel binnen. Maar Trienke vond het een goed plan om dat stuk even terug te geven.

Wat vonden we daarvan, Chris? Twijfelachtig.

Maar goed, Trienke kwam gelukkig ook niet meer achter te staan en uiteindelijk werd het remise.

Henk Breimer zat ondertussen tegenover Cornelis, die zijn eerste partij van het seizoen speelde.

Leuk om Cornelis eindelijk weer in de tuinzaal te zien!

Er kwam een Italiaanse partij op het bord en Henk gooide van alles naar voren. Ik zag h3 en g4 gespeeld worden om de loper weg te jagen.

Henk geeft niet om koningsveiligheid. Waar Henk wél om geeft, zijn de schaakklokken. Hij vroeg namelijk nog even of onze digitale klokken ook opgewonden moesten worden.

Nee, dat hoeft niet.

Daarna stormde hij rustig verder op de stelling van Cornelis en wist hij uiteindelijk binnen te dringen. Cornelis had op zichzelf een mooie positie in het middenspel, maar ging later mat.

En dan mijn eigen partij…

Want Mick en ik hadden wat uit te vechten. Aan de eettafel was er geen goed woord naar elkaar

gesproken dus dat beloofde wat.

Ik opende met d4 en Mick wist gelijk niet meer wat hij moest doen. Hij bewoog een pion als damsteen en was zo geschrokken van mijn eerste sterke zetten dat het zweet van zijn voorhoofd

droop.

Op zet 9 besloot ik daarom maar om de krachtsverhouding iets eerlijker te maken en gaf ik een stuk weg. Je blijft toch de grote broer.

Vanaf dat moment stond Mick natuurlijk een stuk beter en begon hij ineens allemaal colaatjes voor mij te halen.

Hij wist echter niet dat ook dit allemaal deel uitmaakte van mijn plan. Zo hoefde ik die colaatjes namelijk zelf niet af te rekenen.

Goed.

Mick werd na mijn blunder wat passief. Op zichzelf was zijn stelling natuurlijk beter, maar ondanks het stuk dat ik miste, had ik wel initiatief.

Ik won een pionnetje en probeerde een aanval uit te voeren op de nog niet gerokeerde koning van Mick. Hij bleef nauwkeurig genoeg om uiteindelijk veilig te rokeren, al ging dat wel weer ten koste van een aantal pionnen.

En ineens leek mijn stelling helemaal niet zo slecht meer te zijn.

Na enkele afruilen dacht ik met drie vrijpionnen zelfs iets beter te staan.

Ik probeerde voorzichtig door te schuiven en bood laat op de avond toch nog remise aan.

Mick accepteerde.

“Zet maar alvast 0-1 neer.”

Die woorden hadden de hele partij ergens door mijn hoofd gespookt.

Dus met dit vredige resultaat kon ik uiteindelijk prima leven.

Goed gespeeld, Mick.

Dan Sjors en Herman nog. Die maakten er ook een aardig potje van.

Sjors opende met e4 en Herman maakte er een scherpe Siciliaanse verdediging van. Sjors kreeg ruimte en initiatief, maar Herman liet zich niet overrompelen. Toen Herman op de damevleugel spel probeerde te zoeken, leek hij toch echt een vorkje in te lopen.

Sjors koos niet voor het vorkje.

Daar keek Herman van op.

En vervolgens besloten de mannen spontaan om tijdens de partij maar even de partij te analyseren. Dit was vrij opmerkelijk. Maar goed. Er zijn vreemdere dingen bij deze club gebeurd.

Herman ging daarna weer weg met zijn dame en vanaf dat moment zat ik samen met mijn broer onze eigen partij te analyseren in het hotel.

Ik heb dus werkelijk geen idee hoe Herman uiteindelijk won.

Maar Herman won.

Toen ook die laatste partij was afgelopen, zaten we met een aantal schakers nog gezellig een drankje te doen in het hotel.

In de nazit kwam van alles voorbij. De partijen werden nog eens besproken, gemiste kansen werden uiteraard steeds groter naarmate de partij langer geleden was en langzaamaan kwam er een einde aan weer een prachtige vrijdagavond.

Maar toen kwam er nog één belangrijke kwestie naar boven.

Weet u die colaatjes nog die Mick tijdens onze partij zo vriendelijk voor mij had gehaald?

Die mocht ik zelf nog even afrekenen.

…