Een enerverende start met boeiende partijen tot laat in de avond.

Het is eindelijk zover: het nieuwe seizoen bij SC Rijs is van start!

Op 18 september 2026 was het meteen volle bak in de tuinzaal van Hotel Jans, want maar liefst 13 van de 15 schakers kwamen opdagen. Hopelijk is dat een voorbode voor de rest van het seizoen.

Als daadwerkelijk startschot mochten eerst nog een aantal heren een prijs in ontvangst nemen, namelijk Martijn, Herman en huidig clubkampioen Chris Draijer.

 Toen de foto's genomen waren, mochten de lootjes getrokken worden.

En toen kon er eindelijk geschaakt worden.

Ons nieuwe lid Bastiaan Wassing liet meteen zien wat hij in huis had. Hij had de witte stukken en opende met d4 tegen Sjors Boersma. De precieze zetvolgorde is mij ontgaan, maar volgens mij speelde Bastiaan een Catalaan.

Of zoiets.

Ik dacht zelf dat er een redelijk evenwichtig middenspel op het bord stond, maar blijkbaar moet ik tijdens de partijen wat vaker opstaan en een rondje langs de borden lopen, want rond negen uur bleek Bastiaan ineens een dame geïncasseerd te hebben.

Het volledige punt volgde snel.

Een prima binnenkomer dus.

Douwe Tjerkstra speelde ondertussen een minisimultaan tegen Mick en Trienke.

Beide keren opende hij met d4 en tegen Trienke kreeg hij een open stelling met een verdedigde vrijpion en ook nog eens ruimtelijk voordeel.

Daar zit wat in!

Douwe liet de stelling echter wat afvlakken en uiteindelijk draaide de partij uit op remise.

Ook tegen Mick had hij een goede stelling. Mick speelde de Pirc en ik dacht te zien dat Douwe uit de opening een pionnetje zou winnen. Mick kwam daar onderuit en besloot vervolgens ruimte in beslag te nemen.

Mick wist zijn ruimtelijke voordeel effectief om te zetten in…

Ja, waarin eigenlijk?

Weet ik niet.

Mick won namelijk wel, maar het is mij volledig ontgaan op welke manier.

Wat mij níét is ontgaan, is de partij tussen Henk Breimer en Chris Draijer.

Henk keek al snel tegen een Caro-Kann van Chris aan en werd onder druk gezet op de damevleugel. Henk probeerde nog tegenspel te creëren op de koningsvleugel met f4, maar dat was tevergeefs. Chris wist een pionnetje te winnen en wist die pluspion daarna ook om te zetten in een nieuwe dame.

Sterk gespeeld.

Ayelt van Zuiden opende met c4 tegen Herman Beks. Ayelt moest al snel ruimte in het midden opgeven en Herman maakte daar goed gebruik van. Hij offerde een loper op f2 en won dat stuk weer terug na een schaak met zijn paard: een bekend tactisch motief.

Ayelt moest vervolgens de hele avond verdedigen en probeerde zichzelf wat lucht te geven door een paard te offeren.

Dit was jammer genoeg niet correct.

Twee zetten later verloor hij zijn dame.

En niet veel later ook de partij.

Zelf lootte ik Jelle Jeltema en ik had de zwarte stukken.

Jelle vroeg mij vooraf:

“Van welke opening hou je?”

Ik zei:

“Caro-Kann.”

Als hij dat de volgende keer aan mij vraagt, zeg ik dat hij met 1. f3 mag openen.

Want jawel: we kwamen in een Caro-Kann terecht en Jelle schoof mij vervolgens heel gestaag van het bord af.

Ik gaf in de opening te veel tempi weg met mijn paard en Jelle kreeg zoveel ruimte dat na ongeveer een uur schaken vrijwel al mijn stukken op de zevende en achtste rij stonden.

Met hand en tand verdedigen dus!

Rond elf uur was de stelling gelukkig wat afgevlakt en bood ik remise aan. Ik wist dat Jelle beter stond, maar vanwege wederzijdse tijdnood en een gebrek aan overduidelijk goede zetten kwamen Jelle en ik uiteindelijk tot een gelijkspel.

Daar kon ik op dat moment prima mee leven.

En dan:

DE partij van de avond.

Martijn tegen Thys.

Martijn wist vanuit de opening een ruimtelijk voordeel te behalen en zette wat penningen en dreigingen op. Thys speelde ondertussen heel principieel: geen gekke dingen doen en ervoor zorgen dat alles goed verdedigd stond.

Martijn wist lange tijd niet door te breken en Thys begon langzamerhand af te wikkelen naar een eindspel dat steeds meer op remise begon te lijken.

Goed.

We waren er nog niet.

Een remiseaanbod van Thys sloeg Martijn redelijk snel af.

Er werd flink geruild en heel laat op de avond kwamen de heren dan toch echt in een dame-eindspel terecht dat compleet op remise leek.

Thys begon met zijn b-pion te lopen.

En toen besloot Martijn zijn dame te blunderen.

...

Martijn besloot zijn dame te blunderen?

Ja, Martijn zette zijn dame neer op d7 maar dat veld werd gedekt door het paard van Thys.

Als Thys dit zag, was het meteen klaar.

Maar als Thys het níét zag, was het óók meteen klaar.

Want dan ging hij mat.

Een soort schaaktechnische multiplechoicevraag met twee antwoorden en allebei betekenen ze dat de partij voorbij is.

De matdreiging bleek alleen net iets te afleidend voor Thys, want hij zag de hangende dame niet. En dus ging hij mat. Thys verloor hierdoor op dramatische wijze een lange vechtpartij waarin hij heel dicht bij een prachtig resultaat was.

Maar goed: hij heeft in ieder geval een behoorlijk waarschuwingsschot afgevuurd voor de rest van de competitie.

Om kwart voor twaalf was het dan eindelijk weer rustig in de tuinzaal, waar de temperatuur inmiddels was opgelopen tot een aangename 23 graden.

We deden met de overgebleven schakers nog even een drankje in het hotel en bespraken wat voor avond dit weer was geweest.

Daarna stapten Thys en ik in de auto richting huis.

Uiteraard hadden we het onderweg nog even over zijn partij.

Een analyse was niet echt nodig. We wisten waar het fout ging. Misschien waren er wat dingetjes die in het middenspel beter konden…

Maar uiteindelijk was er eigenlijk maar één conclusie mogelijk:

Martijn heeft in ieder geval Thys gehad. ☺

Tot volgende week!

Foto's Inschaken 4 september 2026

 

Dobbelsteen op kroegentocht

Kroegloperstoernooi De Rode Loper 2026.

Een aantal weken geleden nam ik een kijkje op de site van de Friese Schaakbond en zag ik ineens een kopje: ‘Kroegloperstoernooi’. Ik klikte erop en las dat het ging om een toernooi voor duo’s in Leeuwarden, georganiseerd door Jan Hibma en Jan Hania. Ik was meteen enthousiast en trommelde broeder Mick op om ons samen in te schrijven. Eigenlijk had hij weinig keus, want voordat ik het hem vroeg, had ik ons al ingeschreven. 😊

Onze eerste uitdaging was het bedenken van een teamnaam. Er werd namelijk gevraagd om een originele naam en om dan als Rijster duo simpelweg onder ‘Schaakclub Rijs’ mee te doen, vonden we toch wat makkelijk.

Dus dan blijft logischerwijs maar één naam over:

Dobbelsteen.

We hielden de inschrijvingen nauwlettend in de gaten en kwamen er al snel achter dat we een kleine misvatting hadden gemaakt. Wij dachten: kroeglopers, dat zal wel een gezellig, klein toernooitje voor wat mindere schakers zijn. Toen namen als Machteld van Foreest (2344 elo), Leandro Slagboom (2381 elo) en internationaal meester Migchiel de Jong op de deelnemerslijst verschenen, keken Mick en ik elkaar toch even vragend aan.

Maar goed, zondag 30 augustus was het zover. We reden vanuit Sneek naar Leeuwarden en gingen op zoek naar boekenpassage De Rode Loper. Na de aanmelding konden we al vrij snel onze eerste kroeg opzoeken. De indeling werd via een website geregeld en via een gezamenlijke groepsapp werden we gedurende de dag op de hoogte gehouden.

Mick en ik waren als eersten bij Paddy O’Ryan. We bestelden koffie, namen plaats en kregen meteen twee sterke tegenstanders voorgeschoteld: Sven Broersma en Joris Spanjer. We waren duidelijk de underdogs. Sven, mijn tegenstander, heeft een rapidrating van ruim 2100 en ook Micks tegenstander zat tegen de 2000 aan.

Toch lieten we ons niet zomaar overrompelen. Na een pionoffer kwam ik in een moeilijke lijn terecht, maar kreeg daarvoor veel activiteit. Ik won de pion terug en was eigenlijk best tevreden met mijn stelling. Sven wist later toch een pion te winnen en in een dame-eindspel met één pion minder leek het voor mij nog redelijk op remise te houden. Alleen was er één klein probleem: de klok.

In enorme tijdnood speelde ik het verzwakkende f3 en uiteindelijk ging ik door mijn vlag. Sven gaf me na afloop nog waardevolle feedback en toen we vervolgens naast het bord van onze teamgenoten gingen staan, sprongen onze ogen er bijna uit. Mick stond een kwaliteit achter, kon ergens een stuk winnen, deed dat niet… en vervolgens blunderde Joris tot onze verbazing zijn toren. Ineens resteerde er een remise-eindspel. Mick hield knap stand en ons eerste halfje was binnen!

Ronde twee forceerde ons de benen te nemen richting De Walrus. Daar schoven we opnieuw aan tegen twee sterke tegenstanders: Mathijs Visser (2020) voor mij en Evert Drijver (1878) voor Mick.

Ik probeerde Mathijs uit zijn theorie te halen door na de afruilvariant van de Caro-Kann g6 te spelen. Het werd vrij snel duidelijk dat hij prima wist wat hij moest doen en dus mocht ik gaan verdedigen. In mijn ooghoek zag ik echter iets veel leukers gebeuren: Mick stond compleet gewonnen. Hij had doodleuk de dame van zijn tegenstander buitgemaakt en incasseerde ons eerste volle punt. Klasse overwinning!

Als ik nu remise kon houden, hadden we de match gewonnen.

Helaas liep dat nét even anders.

Ik zag dat mijn tegenstander kon afwikkelen naar een gewonnen eindspel en wist dat gelukkig nog net te voorkomen.

Ik ging namelijk schaakmat. Helaas.

Op naar ronde drie. Met goede hoop liepen we naar het volgende café, want Mick speelde fantastisch en ook ik was, ondanks mijn resultaten, redelijk tevreden over mijn spel. We werden gekoppeld aan Wouter van der Griendt (1925) en Jesse van der Duin (1800). Op papier moest hier toch wat mogelijk zijn.

En dat bleek.

Mick speelde met zwart, maar voordat ik fatsoenlijk een tweede blik op zijn bord kon werpen, had hij alweer gewonnen. Mick was op dreef!

Zelf werd ik door een slimme zetvolgorde van mijn tegenstander een Hollandse verdediging ingelokt, maar ik kreeg prima spel. Wederom wist ik: remise is genoeg. Misschien ben ik daar ook iets te veel naar gaan spelen. Ik kreeg een flinke koningsaanval over me heen, maar vond nog een mooi paardoffer. Als hij dat had aangenomen, had ik eeuwig schaak gehad. Uiteindelijk kwamen we in een gelijk eindspel terecht, maar in enorme tijdnood liet ik mezelf insluiten.

Weer verloren.

Dit was de eerste nederlaag waar ik echt van baalde. Hier had absoluut meer in gezeten.

Ronde vier bracht ons naar Café De Strohoed. De borden waren zwak verlicht, de muziek stond hard en de tegenstand was, voor de verandering, weer behoorlijk sterk. We mochten tegen Nanne van Foreest (ja, broertje van) en Teun Meindersma, beiden ruim boven de 2000.

Over mijn partij zal ik niet te veel vertellen. Ik vergat in de Fantasyvariant van de Caro-Kann Pd7 te spelen en Nanne bedankte me vriendelijk door mijn stelling met Lxf7!! volledig te verwoesten. Ik prutste nog even door, maar verloor uiteindelijk gewoon van een veel sterkere tegenstander.

Ondertussen leek Mick in een Siciliaan tegen Teun zowaar het betere spel te hebben. Lange tijd zag het er minimaal naar remise uit, maar deze keer kreeg ook Mick last van tijdnood. Hij werd slordiger en moest uiteindelijk opgeven.

Onze eerste dubbele nul was een feit.

In ronde vijf mochten we terug naar De Rode Loper. Daar wachtten Wietse de Jong (1979) en Ernst ten Haaf (1896) op ons. Alweer twee hoge ratings.Ik kreeg met wit een Pirc-verdediging tegenover me en kon vroeg een aanval op de flank beginnen. Voor het eerst die dag voelde het alsof ik echt het betere spel had. Uiteindelijk offerde ik in het eindspel mijn paard voor drie pionnen en wist ik één daarvan naar de overkant te krijgen. Dame erbij, partij gewonnen.

Eindelijk!

Mijn eerste overwinning van de dag en meteen tegen een sterke tegenstander.

Mick had ondertussen zelf een Pirc op het bord gezet. Na eindeloos geschuif leek het lang op remise, maar uiteindelijk wist Ernst toch door te breken. Helaas. Weer 1-1.

In ronde zes zaten er bekenden op ons te wachten: Cees Banning (2022) en Willem Kuiper (1853). Met goede moed begon ik opnieuw met wit en kreeg wederom actief spel. Cees moest even verdedigen maar zette zelf ook wat valletjes op. Op het juiste moment wist hij af te ruilen naar een remise-eindspel.

Hij bood remise aan, hoewel ik normaliter in dit soort stellingen meteen akkoord ga met een remise stond Mick ondertussen compleet verloren.

Ik moest dus eigenlijk doorspelen. Ik heb het nog even geprobeerd, maar bood even later zelf ook nog een remise aan die Cees aannam. Mick verloor zijn partij en daarmee ging ook de match naar Cees en Willem.

Toen resteerde nog één ronde.

We werden gekoppeld aan Ryan Bruins (1652) en Dennis Keeskamp (1000). Voor het eerst die dag waren wíj op papier de favorieten. Dat voelde ook wel eens lekker.

En deze keer maakten we het waar. Ik wist Ryan in een Caro-Kann langzaam maar zeker te verslaan en Mick won in een Italiaanse partij al vroeg twee stukken.

2-0 voor Dobbelsteen!

Afgetuigd, maar tevreden liepen we terug richting De Rode Loper. Onderweg reserveerden we nog snel een tafel bij het Thaise restaurant Thai by Jai (De eend met rode curry is overigens een aanrader) en daarna konden we de balans opmaken.

Dobbelsteen eindigde uiteindelijk gedeeld vijftiende.

We hebben het enorm naar ons zin gehad en we hebben ons voorgenomen om volgend jaar weer mee te doen. Alleen nemen we dan geen genoegen meer met de vijftiende plek.

Dobbelsteen gaat voor de top tien.  😊

Verslag Kevin Schouten.

Agenda

Om er alvast "in te komen" vrijdag 4 september en 11 september snelschaken.

aanwezig  19.45: uur    

Vrijdag 18 september :  1e ronde interne schaakcompetitie  

aanwezig  19.45: uur 

Schakers van SC Rijs bewijzen dat zij niet alleen goed zijn in de 64 velden!

  

Henk, Chris, Trienke, Ayelt, Kevin, Klaske, Mick, Martijn en Herman (fotograaf)

Afgelopen woensdag 29 juli heeft een team van Schaakclub Rijs deelgenomen aan de plaatselijke pubquiz in Oudemirdum.
Tussen 30 deelnemende teams wisten wij  ons uitstekend te meten met de rest.
Met een score van 71,5 punten uit 100 vragen behaalden we een mooie gedeelde 4e plaats.

Van muziek tot geschiedenis en van sport tot actualiteiten: onze denkkracht werd flink op de proef gesteld.

De prestatie laat zien dat wij schakers niet alleen goed zijn in 64 velden. Ook buiten het bord weten wij de juiste zetten te doen.

Het was een gezellige en leerzame avond. 
Volgend jaar gaan we voor het podium!💪

Afsluiting schaakseizoen 2025-2026 met een heerlijk diner bij Hotel Jans samen met partners!

Toespraak Herman Beks
SC Rijs 8 mei 2026 bij afsluitend diner van 2025-2026

2024: Zou SC Rijs bijna ten onder gaan?

Zo dachten en vroegen we ons wel eens af.

Met weinig leden op eigen benen staan?

Graven we niet al bijna ons eigen graf?

Toch gaf baas Breimer, zeg maar Henk,

ons steeds weer moed met Rijs 2 en 3.0.

Zijn inspiratie was voor ons een geschenk,

Van opgeven had hij geen enkel benul.

En dan, zie daar, vrijdag rond half acht

loopt Ayelt binnen, wie kent hem nog?

Met in zijn kielzog buit van een jacht

op jong talent, want zo was het toch?

De 'ouwe hap' kijkt rond en ziet het aan

en denkt: wat krijgen we nu, vers bloed?!?

Nou ja, het ledental trekt zo mooi aan,

voor het voortbestaan is dit wel goed.

Mick, Justin, Thys, Kevin en Martijn

kunnen ook nog – oei! – heel goed schaken.

Zouden ze nog te verslagen zijn?

Je zou er haast nog in de war van raken.

Wat blijkt? 't Zijn nog aardige jongens ook!

En ze hebben ook nog aardige ideeën.

Van hun analyses raak je haast van de kook,

en over openingstheorie – da's lang geleeën.

Krijg je de nazit 11 uur in 't hotel,

komen ze met mobieltjes op de proppen,

met varianten – nou dan weet je 't wel.

Achteraf zijn het óók nog knappe koppen!

________________________________________________

Wat een aanwinst, welk een vreugd,

Dat doet nu ieder van ons deugd.

Oud of jong – de leeftijd telt niet meer.

We genieten van elkaar, over en weer.

Heeft die ouwe Breimer, zeg maar Henk,

toch met zijn hoop en geloof gelijk gekregen.

SC Rijs 4.0 is voor onszelf een waar geschenk.

We gaan met kracht vooruit, op hoop van zegen!

Herman Beks

 

Traditioneel vuurwerk: Martijn domineert het Jappie Breimer-toernooi

Traditioneel wordt het seizoen bij SC Rijs afgesloten met het Jappie Breimer-toernooi. Een avond waarop de schaker van Rijs strijden voor de titel ‘beste snelschaker van Rijs e.o.’.

Dit keer deed ook de jeugd mee, en dus konden we om kwart over zeven met maar liefst 18 schakers van start. Tien minuten per speler, geen increment… en de koning mag gewoon geslagen worden. Dat belooft altijd spektakel.

In de eerste ronde schoten de favorieten meteen uit de startblokken. Martijn versloeg Chris, Jan won van Jelle en Mick rekende af met Ayelt. Regerend kampioen Douwe begon goed met een overwinning op Trienke en Henk Breimer wist, ondanks een mindere stelling, Kevin alsnog mat te zetten.

Tjitte Pietersma was het snelst klaar: binnen één minuut stond Melle Rienstra mat nadat hij zijn koning liet staan. Hielke de Boer won van Pieter Jelle Flapper en Feike de Boer versloeg nieuwkomer Chiu Yin.

In ronde twee stond meteen een kraker op het programma: Jan tegen Martijn. Martijn trok aan het langste eind en zette daarmee direct een serieuze stap richting de titel. Douwe versloeg Tjitte, Henk gaf een lesje aan Hielke en Mick won van Herman. Jelle wist na een spannende partij Feike te verslaan. Auke en Trienke kwamen remise overeen, net als Chris en Kevin na een interessant eindspel. Ayelt en Chiu Yin pakten hun punten.

In ronde drie troffen Martijn en Douwe elkaar. In een ingewikkeld middenspel creëerde Martijn te veel dreigingen en Douwe ging door zijn tijd. Henk en Mick maakten er chaos van, maar Mick vergat dat hij schaak stond en dat is bij deze spelregels dodelijk. Henk pakte de winst. Jan won van Auke en Jelle versloeg Ayelt, ondanks een remiseaanbod op zet nul. Chris won van Feike en Tjitte nam de leiding bij de jeugd door Hielke te verslaan. Kevin pakte zijn eerste overwinning tegen Trienke en Melle kwam van de nul af.

In de pauze werden de jeugddiploma’s uitgereikt en verschenen de bitterballen op tafel. De jeugd van Rijs is goed bezig en inmiddels al bij stap 3c. De basis zit er stevig in en het positionele spel begint vorm te krijgen.

Na de pauze ging het tempo weer omhoog. In ronde vier denderde de Martijn-trein door: Herman was het volgende slachtoffer. Douwe versloeg Henk en Jan bleef in de achtervolging met een overwinning op Ayelt. Jelle won van Auke, Tjitte bleef bij de jeugd foutloos en Kevin versloeg Hielke. Chris won van Melle en Mick pakte zijn punt tegen Pieter Jelle.

In ronde vijf speelde de jeugd hun laatste ronde. Tjitte was al niet meer te achterhalen en kroonde zich overtuigend tot jeugdkampioen, al moest hij daarvoor nog wel even langs “meester” Henk.

Tjitte Pietersma
Jeugdkampioen Jappie Breimer Toernooi 2026

Hielke werd knap tweede en Feike eindigde als derde. Mooie prestaties van de jeugd.

Bij de senioren bleef Martijn ongenaakbaar en versloeg Jelle met twee brutale vrijpionnen. Jan won van Douwe en bleef in de race voor plek twee. Chris won van Mick nadat die het verkeerde pionnetje pakte, kan gebeuren Mick. Kevin versloeg Herman en Auke pakte een punt tegen Ayelt.

In de laatste ronde was de spanning er voor de titel eigenlijk al af. Martijn had genoeg aan een remise, maar besloot het in stijl af te maken en versloeg Henk. Met een perfecte score van 6 uit 6 was hij de onbetwiste kampioen van de avond.

Achter hem werd het nog spannend. Jan speelde voor plek twee, maar liet tegen Mick een stuk instaan en dat werd genadeloos afgestraft. Mick won. Kevin eindigde met een sterke eindsprint naast Chris, die van Jelle won. Herman pakte nog een punt tegen Douwe en Trienke versloeg Ayelt.

Omdat Chris en Kevin gelijk eindigden, moest een barrage beslissen wie tweede werd.
De spelers verzamelden zich rond het bord en kregen waar voor hun geld. In een chaotische en spectaculaire partij trok Chris uiteindelijk aan het langste eind door, geheel in stijl van de avond, de koning van Kevin van het bord te slaan. Chris werd tweede.

Martijn van Duijn
winnaar Jappie Breimer-Toernooi 2026 en 
Bondsbokaal beste externe speler seizoen 2025-2026.

Martijn mocht niet één, maar twee prijzen in ontvangst nemen. Naast zijn dominante overwinning in het snelschaaktoernooi kreeg hij ook de bondsbokaal voor beste externe speler van het seizoen. Een terechte beloning voor een ijzersterk jaar waarin hij keer op keer het verschil maakte.

Chris Draijer clubkampioen 2025-2026 (19x)

2e  Herman Beks                     3e  Jan Brinkman

En dan Chris Draijer. Alsof het nog niet genoeg was, schreef hij dit seizoen opnieuw geschiedenis. Met 15½ punt uit 23 partijen werd hij voor de 19e keer clubkampioen van SC Rijs. Een getal dat bijna niet meer normaal voelt. Jarenlange klasse.

Achter hem eindigde Herman Beks op een knappe tweede plaats met 15 uit 22, op de voet gevolgd door Jan Brinkman met 14½ uit 22. Drie spelers die het hele seizoen het niveau bepaalden en elkaar geen moment loslieten.

Het typeert het seizoen van Rijs: spanning bovenin, strijd op ieder bord en spelers die elkaar beter maken.

 

Met dit toernooi komt er een einde aan een prachtig schaakseizoen. Een seizoen waar van alles in zat.

Op 8 mei komen we nog één keer samen in Hotel Jans om het seizoen gezamenlijk af te sluiten. Daarna gaat het bord even dicht.

Tot na de zomer. 

Verslag Kevin Schouten