De avond begon voor een aantal schakers al vroeg.
Henk Breimer gaf les aan de jeugd, Kevin Schouten en Jan Brinkman doken alvast in wat oude schaakboeken en Mick en Martijn speelden nog wat partijtjes met de jeugdspelers. Toen de jeugd naar huis ging en de senioren langzaam binnendruppelden, kon de echte strijd beginnen.
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
 |
| Cornelis Jellesma (Z) - Herman Beks (W) |
Herman Beks had de kans om in precies zeven dagen zijn vierde partij te winnen. Dat is geen slechte week. Dan moest hij nog wel afrekenen met de sterk spelende Cornelis Jellesma. Herman opende met 1.d4 en al snel stond er een damegambiet op het bord. Cornelis liet Herman een groot centrum bouwen en kwam zelf ook prima uit de opening. Herman besloot niet te rokeren en beukte zijn h-pion naar voren om de fianchetto van Cornelis aan te pakken. Subtiel was anders. Lang leek Cornelis het dicht te houden. Totdat Herman doorpakte. Cornelis kon een toren slaan… maar dat kostte hem zijn dame. Dat is meestal geen goede ruil. Herman wint en zet een indrukwekkende reeks neer.
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
 |
| Trienke Wijmenga (W) - Sjors Boersma (Z) |
Trienke Wijmenga en Sjors Boersma, altijd aan elkaar gewaagd, mochten weer eens tegenover elkaar plaatsnemen. Trienke toverde haar (verbeterde 😊) Bird-opening op het bord en kreeg al snel controle over de zwarte velden in het centrum. Sjors plantte een vervelend paard diep in haar stelling en het manoeuvreren kon beginnen. De verslaggever moet eerlijk toegeven dat hij deze avond iets te weinig heeft rondgesnuffeld, want het exacte omslagpunt is hem ontgaan. Wat wel duidelijk was: Trienke kwam steeds beter te staan. Langzaam maar zeker trok ze de partij naar zich toe. Met 9½ punt blijft ze stevig in de top meedraaien. Knap!
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
 |
| Auke Wouda (W) - Kevin Schouten (Z) |
Auke Wouda kreeg met wit Kevin Schouten tegenover zich. De opening was wat onorthodox, maar Kevin liet Auke in ieder geval een stevig centrum bouwen. Na wat geschuif kwam Kevin beter te staan. Hij kreeg een halfopen a-lijn en besloot daar alles op te zetten. Twee torens en een dame bezetten de lijn Aljechins pistool stond opgesteld. Twee pionnen verdwenen, een derde volgde. De stelling van Auke stortte langzaam in. En Kevin kon ook nog Aukes paard winnen. Winst binnen, zou je zeggen. Maar Auke bleef vechten. Met zijn f-pion creëerde hij gevaarlijk tegenspel. Kevin onderschatte dat volledig en maakte een enorme blunder. Hij moest zijn toren geven en eeuwig schaak zoeken om niet mat te gaan. Remise.
Knap verdedigd door Auke en een dure les voor Kevin.
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
 |
| Mick Schouten (Z) - Chris Draijer (W) |
Chris Draijer mocht aantreden tegen Mick Schouten. 1.d4 op het bord en Mick gooide al snel zijn c-pion naar voren. De Benoni. Lang zaten de heren in theorie. Chris sloot het centrum en Mick bracht zijn dame naar buiten. Chris liet ogenschijnlijk een pion staan en rokeerde rustig. “Chris laat niet zomaar een pion staan,” was de terechte conclusie. Mick sloeg de pion niet. Verstandig. Uit het niets begon Chris enorme druk op het centrum van Mick uit te oefenen. Positioneel zat het ineens helemaal mis voor zwart. Mick verloor een stuk, misschien was kwaliteit geven praktischer geweest, en later zag hij ook nog een gemeen tussenschaakje over het hoofd. Toen er ook nog een toren afging, was het klaar. Chris geeft een positioneel lesje, wint de partij en blijft volop in de titelrace. Zoals we dat inmiddels gewend zijn.
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
 |
| Martijn van Duijn (Z) - Henk Breimer (W) |
Henk Breimer opende met 1.e4. Martijn van Duijn antwoordde zoals vaker met de Siciliaan. Martijn kwam goed uit de opening en Henk kreeg al snel wat passieve stukken te verduren. Dat kostte hem uiteindelijk een stuk. En dan wordt Henk gevaarlijk. Als een kat in het nauw begon hij complicaties te zoeken. Met een stuk minder nog een stuk offeren, dat zie je niet vaak. Behalve bij Henk. Het werd rommelig, scherp en even onduidelijk. Maar Martijn bleef koel. Toen hij zich onder de druk vandaan werkte, volgde een spetterende combinatie waarmee hij de dame van Henk won. Partij beslist.
Martijn blijft daarmee stevig meedoen om het kampioenschap.
Martijn blijft daarmee stevig meedoen om het kampioenschap.
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
Dan de topper van de avond: Jan tegen Jelle
 |
| Jelle Jeltema (Z) - Jan Brinkman (W) |
Jan Brinkman verkeert in bloedvorm en staat bovenaan. Jelle Jeltema was tot dusver ongeslagen. Op papier een kraker. De opening werd een trage, symmetrische Italiaan. Positioneel kreeg Jan langzaam een voordeeltje. Na een passieve paardzet van Jelle nam Jan het initiatief over. Toch was het Jelle die het centrum openbrak maar dat kostte hem een pion. Jan duwde f4 en er leek een koningsaanval te komen. Jelle probeerde op de damevleugel tegenkansen te creëren, maar toen volgde het moment van de avond. Jan produceerde vijf zetten op rij die door de engine als perfect werden beoordeeld. En alsof dat nog niet genoeg was, sloot hij daarmee ook nog eens de dame van Jelle op. Dat zie je niet elke week.
Jan wint en blijft bovenaan. Bovendien is Jelle nu ook zijn ongeslagen status kwijt.
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
Titelstrijd in volle gang
De strijd om het kampioenschap wordt met de week spannender. Jan, Chris en Martijn verkeren alle drie in topvorm en vormen, in die volgorde , de top drie. Slechts één punt verschil tussen de nummer 1 en 3. Krap daarachter zitten Trienke, Herman en Kevin, met onderlinge marges van een half punt. Iedere ronde kan alles veranderen. En als deze avond iets duidelijk maakte, dan is het dat niemand zich ook maar één fout kan permitteren. Het wordt nog een mooie ontknoping.
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
verslag Kevin Schouten
